Deze website maakt gebruik van cookies

Deze website gebruikt cookies en verzamelt daarmee informatie over het gebruik van de website om deze te analyseren (Google Analytics) en om er voor te zorgen dat u relevante informatie te zien krijgt. Door op akkoord te klikken, geeft u aan akkoord te zijn met het gebruik van deze cookies en het hiermee verzamelen van informatie door ons en door derden.

Akkoord
Niet akkoord
In gesprek met...   Fred Kremer











Fred Kremer
Adviseur - Associé

kremer@vreelandgroep.nl

035 542 39 22
LinkedIn

Wat? Adviseur - Associé bij de Vreelandgroep. Fred: “Ik ben sinds 2014 met mijn eigen bedrijf aangesloten bij de Vreelandgroep.”

Achtergrond? Dit jaar werk ik al veertig jaar in de (ziekenhuis)zorg. Voornamelijk op en voor Intensive Care afdelingen en in UMC omgevingen. In allerlei hoedanigheden en functies: als verpleegkundige, als manager en nu als (zelfstandig) adviseur in de rol van project- of procesmanager. In 2014 heb ik mijn eigen bedrijf opgericht. Vanuit het verleden had ik al verschillende contacten met collega’s van de Vreelandgroep en vanuit deze historie is het tot een samenwerking gekomen wat zich nu uit in een associé-schap.

Thuis? Ik woon samen met mijn vrouw in Noordlaren, Groningen (wat heel fijn is voor mijn opdrachten in de provincies Drenthe en Groningen). Onze vier kinderen zijn inmiddels zelfstandig.”

Passie? Ik heb een passie voor duiken en ga daarom graag naar de Britse eilanden, Scandinavië en Zeeland. Duiken heeft overeenkomsten met het werken in ziekenhuizen: het kan alleen als het veilig is, je doet het altijd samen, er is wederzijdse afhankelijkheid én het is geweldig om te doen!

In 3 woorden? Daadkrachtig, resultaatgericht en onlangs hoorde ik van iemand dat ik in staat ben om mensen met elkaar dingen zélf op te laten lossen. Dat vond ik heel mooi.

Fred, je zit dit jaar al veertig jaar in het zorgvak! Wat maakt de zorgsector voor jou interessant?

“Ik vind de zorgsector interessant omdat het een maatschappelijke betekenis heeft. Het draait om mensen en gaat voor een heel groot deel om vertrouwen. Als patiënt moet je veel vertrouwen hebben, terwijl je zelf geen invloed kunt uitoefenen. Je bent afhankelijk van de ander. Zorgprofessionals zijn zich bewust van deze afhankelijkheid. Er zit iets kwetsbaars in en maakt de zorg tot een prachtige omgeving om in te werken. Ik zie het als mijn opdracht om het werk voor zorgprofessionals zó te organiseren dat zij focus kunnen hebben op wat er toe doet: het gesprek met en de zorg voor de patiënt.”

“Ik zie het als mijn opdracht om het werk voor zorgprofessionals zó te organiseren dat zij focus kunnen hebben op wat er toe doet: het gesprek met en de zorg voor de patiënt.”

Vanuit je eigen bedrijf werk je sinds 2014 voor projecten van de Vreelandgroep. Leg eens uit… wat doe je?

“Ik ben bezig met verschillende projecten, allemaal in de cure en dan vooral op het gebied van spoedeisende hulp, acute zorg en de Intensive Care. Zo ben ik adviseur bij Acuut Zorgnetwerk Noord-Nederland en doe ik de procesbegeleiding voor projecten in de complexe spoedeisende zorg. Dat houdt in dat ik veelal de verbinding leg tussen huisartsen, traumateams, de helikopter, het ziekenhuis, etc. In andere projecten ben ik bezig met de herinrichting van zorgprocessen en het helpen van maatschappen om hun weg te vinden in hun functioneren. Kortom: ik ben vooral bezig met veranderingen en het optimaliseren van processen. 

De uitdaging daarbij zit ‘m in mensen uit de ‘weerstand-stand’ te krijgen door met elkaar te praten. Niet over wat er mis gaat of waarom de verandering niet wil doorzetten, maar over de inhoud: wat heeft iemand, een team, een afdeling of een heel ziekenhuis nodig om naar die verandering toe te groeien? Door met elkaar in gesprek te gaan wordt die context duidelijk en kan er pas anders én beter gewerkt worden.”

De Vreelandgroep zorgt ervoor dat mensen met plezier hun werk kunnen doen. Uit welk project heb jij plezier gehaald? Waar ben je trots op?

“Op een project bij een ziekenhuis waarbij ik er in geslaagd ben om de mensen zélf keuzes te laten maken in het zorgpalet om uiteindelijk een betere kwaliteit te kunnen leveren. 

In dit ziekenhuis waren er op twee locaties twintig medisch specialisten die precies hetzelfde deden, maar óók veel andere dingen konden. Om bredere én betere zorg te kunnen leveren, hebben ze zelf focus aangebracht in hun werk: wat doen we wel, wat doen we niet en wat doen we anders? Zo is er een nieuw zorgpalet ontstaan en houden nu nog maar zeven specialisten op één locatie zich bezig met hetzelfde onderwerp. De anderen hebben een andere invulling gekozen met meer focus. Trots ben ik op het feit dat deze mensen zelfstandig keuzes hebben gemaakt over hun eigen vak en werk – hoe moeilijk dat ook is.”

“Ik ben er trots op dat ik medisch specialisten zélf keuzes heb kunnen laten maken in het zorgpalet, om uiteindelijk bredere én betere zorg te kunnen leveren.”

Waarom heb je gekozen voor werken bij de Vreelandgroep? Wat maakt de groep uniek?

“We bedienen de care én de cure. En daarnaast kijken we altijd met een kwantitatieve bril én vanuit een inhoudelijk perspectief naar vraagstukken. Deze verbinding leggen als we de dialoog aangaan met een ziekenhuis of zorginstelling vind ik een hele grote meerwaarde die wij als Vreelandgroep bieden.”

Voor welke uitdagingen staat de zorgsector de komende jaren denk je?

 “Ik zie een aantal belangrijke uitdagingen. Dit zijn onder andere:
1.    De verandering van een bepaalde zorgvraag zoals reductie van capaciteit op de Intensive Care (IC) en de toename van de zorgvraag op Spoed Eisende Hulp (SEH) afdelingen, met andere woorden: hoe gaan we in de toekomst de SEH en de IC duurzaam organiseren?
2.    Hoe gaan we de huisartsengeneeskunde organiseren? Er zijn steeds meer vrouwen die zich hierin specialiseren. Zij gaan veelal parttime aan de slag, dus werken maar voor zestig procent. Dat is in de Randstad (nog) niet zo’n probleem, maar wel in de niet-stedelijke gebieden.
3.    Hoe gaan we überhaupt om met personeelstekorten, want er is nog nooit zo’n lage instroom op de zorgopleidingen geweest.
4.    Hoe gaat we met de vergrijzing om?
5.    En tot slot – en dat is denk ik nog wel de allergrootste uitdaging – hoe komen we los van het huidige systeem en gaan we écht in ketens denken waarbij de patiënt steeds meer ‘in control’ is? En hoe gaan we dat dan organiseren?”
Genoeg vragen en uitdagingen dus, waar ik erg naar uit kijk om mijn bijdrage aan te kunnen en mogen leveren.

“Voor mij is de belangrijkste uitdaging in de zorg: hoe komen we los van het huidige systeem en gaan we écht in ketens denken waarbij de patiënt steeds meer ‘in control’ is?”